Μαρία Καρυστιανού: Ποια είναι η παιδίατρος που θέλει να σώσει την Ελλάδα– Η κόρη που έχασε, τα Τέμπη και η πολιτική
Σήμερα, 21 Μαΐου 2026, σηματοδοτεί μια καθοριστική εξέλιξη για τη Μαρία Καρυστιανού, η οποία στις 18:30, στον κινηματογράφο «Ολύμπιον» στη Θεσσαλονίκη, ανακοινώνει επίσημα την ίδρυση του δικού της πολιτικού κόμματος και την είσοδό της στην πολιτική σκηνή.
Η γυναίκα που μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν γνωστή ως επιτυχημένη παιδίατρος, βρέθηκε βίαια στο επίκεντρο της δημόσιας ζωής μετά την τραγωδία των Τεμπών, μετατρεπόμενη σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα του συλλογικού πένθους και της διεκδίκησης δικαιοσύνης.
Μάλιστα, στην πλατεία Αριστοτέλους έχει στηθεί γιγαντοοθόνη που θα μεταδίδει ζωντανά την παρουσίαση του νέου πολιτικού φορέα, σε μια προσπάθεια να μεταφερθεί η οργή και η κοινωνική πίεση που γεννήθηκε μετά την τραγωδία των Τεμπών σε πολιτικό επίπεδο.
Η νύχτα που άλλαξε τα πάντα
Πίσω από τη δημόσια εικόνα και τις πολιτικές εξελίξεις, παραμένει η προσωπική απώλεια της Μαρίας Καρυστιανού. Η κόρη της, Μάρθη Ψαροπούλου, ήταν μόλις 19 ετών όταν επέβαινε στη μοιραία αμαξοστοιχία Intercity 62, το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου 2023, χωρίς ποτέ να επιστρέψει στο σπίτι της.
Η Μαρία Καρυστιανού κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη, είναι ολιστική παιδίατρος και σύμβουλος θηλασμού, με σπουδές στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και πενταετή εξειδίκευση στην Αγγλία. Από τη μία στιγμή στην άλλη, η ζωή της ανατράπηκε ολοκληρωτικά, όπως συνέβη και με δεκάδες ακόμη οικογένειες θυμάτων της τραγωδίας.
Εκτός από τη Μάρθη, έχει αποκτήσει ακόμη έναν γιο με τον δικηγόρο Αντώνη Ψαρόπουλο. Το ζευγάρι έχει χωρίσει, ενώ δεν έχουν δημοσιοποιηθεί περισσότερες λεπτομέρειες για τη σχέση τους.
Από το πένθος στον αγώνα
Μετά την τραγωδία, η Μαρία Καρυστιανού βγήκε μπροστά, αναλαμβάνοντας ενεργό ρόλο στον αγώνα των συγγενών των θυμάτων. Αντί να αποσυρθεί στη σιωπή του πένθους, μετατράπηκε σε μία από τις πιο δυνατές φωνές που ζητούν δικαιοσύνη, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Για πολλούς πολίτες εξελίχθηκε σε σύμβολο του αγώνα των οικογενειών, με αρκετούς να τη χαρακτηρίζουν ακόμη και «Μαρία των Ελλήνων». Η δημόσια εικόνα της ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο όταν ο καλλιτέχνης Άρης Ασσαριωτάκης δημιούργησε γλυπτό που την απεικονίζει να κρατά 57 πεταλούδες, όσες και οι ζωές που χάθηκαν στα Τέμπη.
Η απάντησή της για την επιμέλεια της κόρης της
Τον Φεβρουάριο του 2025, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό «Θεσσαλονίκη», η Μαρία Καρυστιανού απάντησε δημόσια σε σχόλια που διακινούνταν σχετικά με την επιμέλεια της κόρης της, δηλώνοντας:
«Με πείραξε το σχόλιο πάρα πολύ. Το ότι έχασα την επιμέλεια των παιδιών. Αυτό το θεώρησα χτύπημα κάτω από τη μέση. Γιατί το θεωρώ άσχημο για τον γιο μου που το διαβάζει κι όταν με πήρε έκλαιγε. Και μου λέει “θα πάω να κάνω…”. Έλεγε τέλος πάντων ότι θέλει να αντιδράσει. Και το θεωρώ και ύβρη για την κόρη μου. Αυτό με πείραξε πάρα πολύ. Είναι ένα κομμάτι, ξέρετε, το να μιλήσεις σε μία μάνα που έχασε το παιδί της, για τη σχέση που είχε με τα παιδιά της, είναι απάνθρωπο από κάθε άποψη. Είμαι σίγουρη ότι “ξεσκόνισαν” τα πάντα. Και προσπάθησαν να βγάλουν τα “άπλυτά” μου στη φόρα. Το ότι δεν βρήκαν “άπλυτα” να βγάλουν, είναι θετικό. Ήμουν προετοιμασμένη ότι θα κατασκευάσουν πράγματα. Αλλά ότι θα άγγιζαν αυτό το κομμάτι, αυτό με έχει πληγώσει. Και είναι το μόνο για το οποίο θα κινηθώ νομικά».
Οι πρώτες αντιδράσεις και οι πολιτικές αιχμές
Η μετάβασή της από σύμβολο πένθους σε πολιτικό πρόσωπο δεν έγινε χωρίς αντιδράσεις. Οι πρώτες δημόσιες διαφωνίες στο εσωτερικό των οικογενειών των θυμάτων καταγράφηκαν τον Οκτώβριο του 2024, με αφορμή τη μεγάλη συναυλία στο Καλλιμάρμαρο για τη μνήμη των θυμάτων.
Η ύπαρξη εισιτηρίου ύψους 15 ευρώ προκάλεσε αντιδράσεις από ορισμένους συγγενείς, οι οποίοι εξέφρασαν επιφυλάξεις σχετικά με τη διαχείριση των εσόδων και τη δημοσιότητα που λάμβανε η υπόθεση. Από την πλευρά της, η Μαρία Καρυστιανού είχε υποστηρίξει ότι όλα γίνονταν με πλήρη διαφάνεια και στόχο τη στήριξη του δικαστικού αγώνα.
Οι αντιδράσεις εντάθηκαν ακόμη περισσότερο όταν άρχισαν να ακούγονται σενάρια για πολιτικές φιλοδοξίες, ενώ δημόσιες τοποθετήσεις της σε κοινωνικά ζητήματα προκάλεσαν νέες συζητήσεις.
Ανάμεσα σε αυτές ήταν και οι δηλώσεις της για τις αμβλώσεις, όπου είχε αναφέρει:
«Υπάρχει μια ιδιαιτερότητα σε αυτό το θέμα. Γιατί αφορά στα δικαιώματα της γυναίκας. Δικό της είναι το θέμα, είναι η αλήθεια. Αλλά αφορά και στα δικαιώματα του εμβρύου, κι εγώ ως παιδίατρος διχάζομαι ως προς αυτό το θέμα… από τη στιγμή που ξεκινά να χτυπάει στους τρεις μήνες η καρδιά ενός παιδιού θεωρείται μια ζωή που έχει δημιουργηθεί. Το γνωρίζω (ότι είναι νόμιμες οι αμβλώσεις). Για το ηθικό θέμα λέω… θέματα τα οποία μπορεί να αφορούν το πώς λειτουργεί η κοινωνία μας μπορούν να λύνονται με δημόσια διαβούλευση».
Οι συγκεκριμένες δηλώσεις προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις, με την ίδια να απαντά αργότερα πως οι θέσεις της διαστρεβλώθηκαν εσκεμμένα, κάνοντας λόγο για «συμβόλαιο δολοφονίας χαρακτήρα». Παράλληλα, διευκρίνισε ότι η αναφορά της αφορούσε κυρίως την ανάγκη δημόσιας συζήτησης γύρω από τα κοινωνικά αίτια που οδηγούν μια γυναίκα σε μια τόσο δύσκολη απόφαση.
Θρησκεία, πίστη και πολιτικό στίγμα
Η Μαρία Καρυστιανού δεν έχει κρύψει ποτέ τη βαθιά θρησκευτική της πίστη. Σε δημόσιες τοποθετήσεις της έχει αναφερθεί στην αίσθηση ότι ο Αρχάγγελος βρίσκεται δίπλα της, ενώ έχει μιλήσει και για την πεποίθησή της ότι η κόρη της βρίσκεται κοντά Του.
Η έντονη σύνδεση θρησκείας και δημόσιου λόγου, σε συνδυασμό με θέσεις που αρκετοί θεωρούν ότι παραπέμπουν στο τρίπτυχο «Πατρίς – Θρησκεία – Οικογένεια», έχουν οδηγήσει ορισμένους πολιτικούς αναλυτές να την τοποθετούν ιδεολογικά δεξιότερα της Νέας Δημοκρατίας, παρά τη μέχρι πρότινος προσπάθειά της να παρουσιάζεται ως υπερκομματική παρουσία.
Το μεγάλο ερώτημα της επόμενης ημέρας
Στη σημερινή της εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη, η Μαρία Καρυστιανού απευθύνει κάλεσμα στους πολίτες «να γίνουν όλοι μια αγκαλιά» για μια νέα πολιτική αρχή.
Ωστόσο, παραμένει ανοιχτό το ερώτημα για το αν μια προσωπικότητα που ταυτίστηκε τόσο έντονα με τον πόνο και τη διεκδίκηση δικαιοσύνης μπορεί να σταθεί στον σκληρό χώρο της πολιτικής χωρίς να αλλοιωθεί η δημόσια εικόνα και ο συμβολισμός που τη συνόδευσε από την πρώτη στιγμή.
Η επίσημη είσοδός της στην πολιτική αποτελεί πλέον ένα νέο κεφάλαιο, που για άλλους εκφράζει ελπίδα και για άλλους γεννά έντονο προβληματισμό γύρω από τα όρια ανάμεσα στο συλλογικό τραύμα, τον ακτιβισμό και την κομματική πολιτική.
