Απαρηγόρητος ο Δημήτρης Πιατάς: Πρώτη γιορτή χωρίς τη Λέλα του – Η γνωριμία, ο έρωτας και τα 47 χρόνια κοινής ζωής
Από την Άννα Πεφάνη
Την πρώτη ονομαστική του γιορτή χωρίς τη σύζυγό του, Λέλα, περνά ο Δημήτρης Πιατάς, λίγες ημέρες μετά την απώλειά της. Οι δυο τους μοιράστηκαν 47 χρόνια, δημιούργησαν οικογένεια και συνεργάστηκαν στο θέατρο, διατηρώντας μια σχέση στην οποία είχαν ξεχωριστή θέση το χιούμορ, η αλληλοεκτίμηση και η ελευθερία του καθενός.
Η είδηση του θανάτου της έγινε γνωστή την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου, μετά την παράσταση «Μάρτυρας Κατηγορίας» στο θέατρο «Χορν». Ο ηθοποιός είχε εμφανιστεί κανονικά στη σκηνή, παρότι βίωνε την απώλεια της γυναίκας που τον συνόδευε από τα πρώτα χρόνια της καριέρας του. Οι θεατές πληροφορήθηκαν τι είχε συμβεί μόνο όταν ολοκληρώθηκε το έργο.
Η γνωριμία τους τοποθετείται στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και συνδέεται με μια θεατρική βραδιά. Η Λέλα εργαζόταν τότε σε πολυεθνική ασφαλιστική εταιρεία και παρακολουθούσε συχνά παραστάσεις. Ανάμεσα σε εκείνες που επέλεξε ήταν ο «Ταρτούφος» του Μολιέρου, στο Αμφι-Θέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου.
Στην παράσταση ο Δημήτρης Πιατάς ερμήνευε μια ηλικιωμένη γυναίκα. Μπορεί ο ρόλος του να ήταν μικρός, ωστόσο η σκηνική του παρουσία τράβηξε την προσοχή της. Ζήτησε, λοιπόν, από τον κοινό τους φίλο, σκηνοθέτη Δημήτρη Έξαρχο, να της γνωρίσει τον ηθοποιό.
Μετά το θέατρο ακολούθησε φαγητό σε ένα ταβερνάκι στην Κυψέλη. Εκεί συναντήθηκαν για πρώτη φορά, χωρίς η αρχική εντύπωση του Δημήτρη Πιατά να προμηνύει τη συνέχεια.
Στην κοινή συνέντευξη που είχαν παραχωρήσει τον Ιανουάριο του 2020, η Λέλα είχε διηγηθεί πως εκείνος της αποκάλυψε αργότερα ότι σκέφτηκε πως δεν θα μπορούσε να ζήσει μαζί της ούτε ένα τέταρτο. Παρ’ όλα αυτά, ο ίδιος της τηλεφώνησε στη συνέχεια, κάνοντας το πρώτο βήμα για να ξαναβρεθούν.
Εκείνα τα δεκαπέντε λεπτά είχαν γίνει ήδη 41 χρόνια όταν μιλούσαν για την ιστορία τους. Η πρώτη επιφύλαξη είχε δώσει τη θέση της σε μια κοινή καθημερινότητα, με παιδιά, επαγγελματικές υποχρεώσεις και αποφάσεις που έπαιρναν μαζί.
Ο ηθοποιός είχε περιγράψει τη θέση της στη ζωή του με τη φράση: «Η Λέλα είναι ό,τι πιο σημαντικό έχω στη ζωή μου. Είναι το συντροφάκι μου».
Η σχέση τους ξεκίνησε σε μια περίοδο κατά την οποία διαμορφωνόταν και η επαγγελματική του πορεία. Η Λέλα γνώρισε από κοντά τις απαιτήσεις της δουλειάς του και μοιράστηκε μαζί του τόσο τις επιτυχίες όσο και την αγωνία που προηγείται μιας παράστασης.
Σε άλλη δημόσια αναφορά στη σύζυγό του, ο Δημήτρης Πιατάς είχε πει: «Η γυναίκα μου είναι η σύντροφός μου. Μου έδωσε δύο παιδιά. Την αγαπώ πολύ, με αγαπάει πολύ, με εκτιμά και την εκτιμώ».
Πριν παντρευτούν, είχαν επιλέξει να συγκατοικήσουν. Για τους ίδιους, η καθημερινή συμβίωση είχε μεγαλύτερη σημασία από την επίσημη μορφή της σχέσης. Όταν αποφάσισαν να προχωρήσουν στον γάμο, επέλεξαν πολιτική τελετή, σε μια εποχή που αυτή η επιλογή δεν ήταν ακόμη συνηθισμένη στην Ελλάδα.
Τον Ιανουάριο του 2025, στην εκπομπή «Στιγμές» του Μάνου Νιφλή, ο ηθοποιός είχε εξηγήσει ότι παντρεύτηκαν όταν η Λέλα ήταν έγκυος στην πρώτη τους κόρη, Άννα.
Από εκείνη την ημέρα θυμόταν, μάλιστα, μια παρεξήγηση που αφηγούνταν γελώντας. Ο μάρτυράς του είχε πάει στο δημαρχείο με γραβάτα, ενώ ο ίδιος δεν φορούσε. Ο δήμαρχος θεώρησε ότι γαμπρός ήταν ο μάρτυρας και απευθυνόταν σε εκείνον σε όλη τη διάρκεια της τελετής. Του εξήγησαν ποιος παντρευόταν αφού ολοκληρώθηκε η διαδικασία.
Το ζευγάρι απέκτησε δύο κόρες, την Άννα και την Ιωάννα. Η δημιουργία οικογένειας ήταν συνειδητή επιθυμία και των δύο. Όπως είχαν εξηγήσει, συμμετείχαν ενεργά στην ανατροφή των παιδιών τους, ενώ η Λέλα είχε σταματήσει να εργάζεται για δυόμισι χρόνια, καθώς η δεύτερη κόρη τους γεννήθηκε σύντομα μετά την πρώτη.
Αργότερα επέστρεψε στην επαγγελματική δραστηριότητα και, στην πορεία, οι δυο τους αποφάσισαν να συνεργαστούν. Η εμπειρία της στην οργάνωση και η αγάπη της για το θέατρο βρήκαν εφαρμογή στις δικές τους παραγωγές.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 έως το 2000, η Λέλα ανέλαβε την οργάνωση παραγωγής των θεατρικών τους εγχειρημάτων. Φρόντιζε τις πρακτικές ανάγκες και τον συντονισμό, συμμετέχοντας παράλληλα στις συζητήσεις για το δημιουργικό μέρος της δουλειάς.
Ο Δημήτρης Πιατάς αναγνώριζε δημόσια αυτή τη συμβολή. Εξηγούσε ότι μια παράσταση χρειάζεται πολύ περισσότερα από την παρουσία των ηθοποιών στη σκηνή και ότι η σύζυγός του είχε αναλάβει ευθύνες που συνήθως μοιράζονται σε περισσότερους επαγγελματίες.
Μαζί πραγματοποίησαν παραστάσεις στην Ελλάδα και ταξίδεψαν σε φεστιβάλ του εξωτερικού, χωρίς κρατική επιχορήγηση. Εκείνος είχε την καλλιτεχνική ευθύνη και η Λέλα διαχειριζόταν την οργάνωση, με τις σημαντικές επιλογές να συζητούνται μεταξύ τους.
Η ίδια αντιμετώπιζε αυτή την εργασία ως δημιουργική απασχόληση. Την ενδιέφεραν η αισθητική και η προετοιμασία μιας παραγωγής, πέρα από το οικονομικό και διαχειριστικό σκέλος.
Στην προσωπική τους ζωή δεν παρουσίαζαν τη σχέση τους ως έναν γάμο χωρίς διαφωνίες. Παραδέχονταν ότι διέφεραν ως χαρακτήρες, αλλά είχαν μάθει να αποδέχονται αυτές τις διαφορές, χωρίς να επιδιώκουν να αλλάξουν ο ένας τον άλλον.
Το χιούμορ τούς βοηθούσε να αντιμετωπίζουν τις εντάσεις. Ο ηθοποιός αστειευόταν ακόμη και με το γεγονός ότι, παρά την εμπειρία του στην κωμωδία, δεν του ήταν πάντα εύκολο να κάνει τη Λέλα να γελάσει.
Εξίσου σημαντικά θεωρούσαν την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό στην ιδιωτικότητα. Η πολυετής συμβίωση δεν αναιρούσε την ανάγκη να διατηρεί καθένας τον προσωπικό του χώρο.
Η αγάπη τους για το θέατρο παρέμεινε κοινή και έξω από τις επαγγελματικές συνεργασίες. Τον Σεπτέμβριο του 2024 είχαν φωτογραφηθεί μαζί στο Ηρώδειο, όπου παρακολούθησαν την «Ορέστεια». Σε εκείνη την έξοδο είχαν ποζάρει και με τον Γιώργο Καραμίχο.
Σαράντα επτά χρόνια μετά τη γνωριμία τους, ο θάνατος της Λέλας άλλαξε την καθημερινότητα που είχαν χτίσει μαζί. Την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου ο Δημήτρης Πιατάς βρέθηκε στο θέατρο «Χορν» και ερμήνευσε τον ρόλο του στον «Μάρτυρα Κατηγορίας», χωρίς το κοινό να γνωρίζει την προσωπική του απώλεια.
Μετά την ολοκλήρωση της παράστασης, ο Γιάννης Βούρος ανακοίνωσε στους θεατές τον θάνατο της συζύγου του συναδέλφου του. Εξήγησε ότι οι συντελεστές τον είχαν παροτρύνει να αναβάλει την εμφάνισή του, όμως εκείνος επέλεξε να παίξει, σκεπτόμενος όλους τους εργαζόμενους της παραγωγής.
Οι ηθοποιοί τον αγκάλιασαν και το κοινό τον χειροκρότησε παρατεταμένα. Τρεις ημέρες αργότερα, η ονομαστική του γιορτή τον βρίσκει για πρώτη φορά χωρίς τη Λέλα, με την οποία είχε μοιραστεί σχεδόν μισό αιώνα.
