Δημήτρης Κόκοτας: Ράκος η σύζυγός του! Πως τον αποχαιρέτησε-Ποια ήταν τα τελευταία λόγια της που σπαράζουν καρδιές
Η ελπίδα δεν την εγκατέλειψε σχεδόν ποτέ. Για περισσότερο από δύο χρόνια η Κατερίνα Κόκοτα περίμενε την ημέρα που ο Δημήτρης Κόκοτας θα άνοιγε ξανά τα μάτια του, θα επικοινωνούσε ουσιαστικά μαζί της και οι δυο τους θα έφευγαν επιτέλους από το νοσοκομείο για να επιστρέψουν στο σπίτι και στην κόρη τους.
Αυτή η ημέρα, όμως, δεν ήρθε ποτέ.
Ο Δημήτρης Κόκοτας έφυγε σήμερα, Τρίτη 25 Αυγούστου, από τη ζωή σε ηλικία μόλις 57 ετών, έπειτα από τη μακρά νοσηλεία που ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2024, όταν υπέστη οξύ έμφραγμα και καρδιακή ανακοπή.
Πίσω από τη μεγάλη περιπέτεια υγείας υπήρχε όμως και μια γυναίκα που έδινε τη δική της σιωπηλή μάχη. Η Κατερίνα, η σύζυγός του, στάθηκε από την πρώτη στιγμή στο πλευρό του. Περίμενε, ήλπιζε, του μιλούσε και προσπαθούσε να κρατήσει ζωντανή την πίστη ότι κάποια στιγμή ο άνθρωπός της θα επέστρεφε.
«Τα 24ωρα μου φαίνονται αιώνες» – Η πρώτη κραυγή αγωνίας
Λίγες ημέρες μετά την ανακοπή, όταν ο Δημήτρης βρισκόταν ακόμη σε καταστολή, τα λόγια της αποτύπωναν το σοκ που ζούσε.
«Τον είδα, είναι σε καταστολή, του μιλάω μόνο εγώ», είχε δηλώσει, προσθέτοντας: «Τα 24ωρα αυτά μου φαίνονται αιώνες».
Και λίγο αργότερα είχε εκφράσει αυτό που έμελλε να γίνει η μεγάλη προσμονή της για τα επόμενα δύο χρόνια:
«Τον βλέπω κάθε μέρα για λίγο. Είναι ψυχοφθόρο αλλά περιμένω να ξυπνήσει να φύγουμε μαζί».
Οι μήνες περνούσαν, όμως η Κατερίνα εξακολουθούσε να ψάχνει ελπίδα ακόμη και στις μικρότερες αντιδράσεις του Δημήτρη. Τον Δεκέμβριο του 2024 μιλούσε για στιγμές κατά τις οποίες μπορούσε να καθίσει για λίγα δευτερόλεπτα χωρίς βοήθεια και για εντονότερη κίνηση των ματιών όταν του μιλούσαν.
«Είμαστε αισιόδοξοι», έλεγε τότε.
Η ευχή που δεν πραγματοποιήθηκε: «Όταν επιστρέψει σπίτι, κάθε μέρα θα είναι γιορτή»
Η αλλαγή του χρόνου έβρισκε την οικογένεια με την ίδια προσμονή. Στις αρχές του 2025 η Κατερίνα ευχόταν η νέα χρονιά να είναι επιτέλους η πρώτη από τις «τυχερές» χρονιές τους.
Αργότερα είχε πει μια φράση που σήμερα αποκτά διαφορετικό βάρος: «Όταν ο Δημήτρης επιστρέψει στο σπίτι, κάθε μέρα θα είναι γιορτή».
Ακόμη και τον Δεκέμβριο του 2025, σχεδόν 21 μήνες μετά το μοιραίο απόγευμα, δεν εγκατέλειπε την ελπίδα. Η κατάσταση παρέμενε σταθερή και η μεγαλύτερη επιθυμία της ήταν μία: να φέρει η νέα χρονιά τον Δημήτρη πίσω στο σπίτι, κοντά στην ίδια και στην κόρη τους.
Το θαύμα που περίμενε η οικογένεια δεν έγινε.
Σήμερα ο άνθρωπος με τον οποίο μοιράστηκε τη ζωή και δημιούργησε την οικογένειά της έφυγε στα 57 του χρόνια.
Και ίσως ο πιο σπαρακτικός αποχαιρετισμός να βρίσκεται τελικά σε εκείνη την παλιά φράση της, όταν ακόμη πίστευε πως το τέλος αυτής της δοκιμασίας θα ήταν διαφορετικό:
«Περιμένω να ξυπνήσει να φύγουμε μαζί».
Περίμενε περισσότερο από δύο χρόνια. Μόνο που η επιστροφή στο σπίτι που ονειρευόταν για εκείνον δεν ήρθε ποτέ.
