Ελένη Προκοπίου: Γιατί δεν έγινε ποτέ η «νέα Αλίκη» – Η καλλονή που εγκατέλειψε τη δόξα για έναν έρωτα και εξαφανίστηκε στα 32 της

Η είδηση του θανάτου της Ελένης Προκοπίου, μιας από τις πιο εντυπωσιακές παρουσίες της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου, έφερε ξανά στο προσκήνιο μια γυναίκα που είχε όλα τα χαρακτηριστικά για να εξελιχθεί σε μία από τις μεγαλύτερες σταρ της εποχής της. Ηθοποιός, χορεύτρια, με εξωτική ομορφιά, έντονο ταμπεραμέντο και κινηματογραφική παρουσία που δύσκολα περνούσε απαρατήρητη, η Ελένη Προκοπίου έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών, αφήνοντας πίσω της μια σύντομη αλλά ιδιαίτερα δυνατή καριέρα. Η είδηση έγινε γνωστή το βράδυ της Κυριακής 27 Σεπτεμβρίου.

Και κάπου εδώ γεννιέται ένα ερώτημα που επιστρέφει κάθε φορά που θυμόμαστε τις μεγάλες καλλονές του ελληνικού σινεμά: πώς γίνεται μια γυναίκα με τέτοιο πρόσωπο, τέτοιο σώμα, χορευτική παιδεία και πρωταγωνιστικούς ρόλους να μην εξελιχθεί σε μια «νέα Αλίκη»;

Η απάντηση δεν βρίσκεται σε κάποια καταγεγραμμένη κόντρα με την Αλίκη Βουγιουκλάκη. Δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία που να δείχνουν προσωπικό ανταγωνισμό ανάμεσα στις δύο. Οι πορείες τους, όμως, υπήρξαν χαρακτηριστικά διαφορετικές. Η Βουγιουκλάκη έχτισε επί δεκαετίες ένα πανίσχυρο star system γύρω από το όνομά της, ενώ η Προκοπίου, τη στιγμή που θα μπορούσε να διεκδικήσει ακόμη μεγαλύτερο χώρο, επέλεξε να αποχωρήσει.

Από το μπαλέτο στη μεγάλη οθόνη

Η Ελένη Προκοπίου γεννήθηκε στην Αθήνα, σε οικογένεια με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη. Από πολύ μικρή έδειξε κλίση στον χορό και σε ηλικία μόλις έξι ετών μπήκε στη διαδικασία εξετάσεων για μαθήματα μπαλέτου. Σπούδασε επί οκτώ χρόνια και στα 14 της είχε ήδη βγει επαγγελματικά στη σκηνή.

Η πρώτη της θεατρική εμφάνιση ήρθε στα μέσα της δεκαετίας του ’50, ενώ λίγο αργότερα βρέθηκε στο Ακροπόλ, όπου σχημάτισε χορευτικό ζευγάρι με τον Βαγγέλη Σειληνό. Οι δυο τους έγιναν ένα από τα χαρακτηριστικά δίδυμα της εποχής και συνεργάστηκαν για χρόνια, μέχρι το 1965.

Δεν ήταν απλώς μια όμορφη γυναίκα που βρέθηκε μπροστά στην κάμερα. Η Προκοπίου είχε πραγματική τεχνική κατάρτιση και χορευτική παιδεία, κάτι που εκείνη την εποχή αποτελούσε τεράστιο προσόν για τα μιούζικαλ που κυριαρχούσαν στις ελληνικές αίθουσες.

Οι ταινίες που την έκαναν γνωστή

Η κινηματογραφική της διαδρομή ξεκίνησε το 1960 και ολοκληρώθηκε το 1972. Οι περισσότερες σύγχρονες αναφορές κάνουν λόγο για 23 ταινίες, ενώ η ίδια η Finos Film καταγράφει την τελευταία της εμφάνιση στο «Κοροϊδάκι της Πριγκηπέσσας».

Το 1963 συμμετείχε στις «Μικρές Αφροδίτες» του Νίκου Κούνδουρου, ενώ στη συνέχεια εμφανίστηκε σε δημοφιλείς παραγωγές όπως «Το Πρόσωπο της Ημέρας», «Ραντεβού στον Αέρα», «Οι Κυρίες της Αυλής», «Πέντε Χιλιάδες Ψέματα» και «Παράνομοι Πόθοι».

Ήταν μια παρουσία που ταίριαζε απόλυτα στη χρυσή περίοδο των ελληνικών μιούζικαλ: εντυπωσιακή, σαγηνευτική, δυναμική και ικανή να κινηθεί με την ίδια άνεση τόσο σε χορευτικό όσο και σε υποκριτικό ρόλο.

Γιατί δεν έγινε ποτέ η «νέα Αλίκη»

Η σύγκριση με την Αλίκη Βουγιουκλάκη δεν έχει να κάνει με κάποια προσωπική κόντρα. Έχει περισσότερο να κάνει με το τι απαιτούσε τότε η δημιουργία μιας μεγάλης σταρ.

Η Αλίκη είχε ήδη δημιουργήσει ένα εξαιρετικά ισχυρό κινηματογραφικό και θεατρικό προφίλ, με συνεχείς πρωταγωνιστικούς ρόλους και πολύ μεγάλη εμπορική απήχηση. Η Προκοπίου είχε διαφορετική πορεία. Αντί να επενδύσει στη διαρκή έκθεση και στην οικοδόμηση ενός αντίστοιχου προσωπικού μύθου, αποχώρησε την ώρα που η καριέρα της ήταν ακόμη ενεργή.

Και αυτή ήταν αποκλειστικά δική της απόφαση.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε πολλά χρόνια αργότερα, η ίδια είχε ξεκαθαρίσει ότι μετά την αποχώρησή της δέχτηκε προτάσεις για επιστροφή, όμως δεν ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα επειδή είχε αφοσιωθεί στην κόρη της. Όπως είχε πει, ο σύζυγός της δεν της απαγόρευσε ποτέ να επιστρέψει· εκείνη ήταν που αποφάσισε να μείνει μακριά.

Ο μεγάλος έρωτας και η απόφαση που άλλαξε τα πάντα

Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Αντώνη Συρίγο. Οι δυο τους έμειναν μαζί για σχεδόν μισό αιώνα, μέχρι τον θάνατό του, και απέκτησαν μία κόρη, την Ειρήνη.

Η οικογένεια έγινε για την Προκοπίου η απόλυτη προτεραιότητα.

Η ίδια είχε αποκαλύψει ότι η κόρη της γεννήθηκε πρόωρα, στους έξι μήνες, γεγονός που την έκανε να αφοσιωθεί ακόμη περισσότερο στη μητρότητα. Ακόμη και όταν της προτάθηκε τηλεοπτική επιστροφή περίπου έναν χρόνο αργότερα, αρνήθηκε έναν δεύτερο ρόλο, θεωρώντας ότι δεν θα μπορούσε να επιστρέψει μετά από μια τόσο δυνατή καριέρα για να βρεθεί σε θέση που εκείνη αισθανόταν υποδεέστερη. Ελληνικός κινηματογράφος

Η στάση αυτή λέει πολλά για τον χαρακτήρα της. Δεν ήθελε μια επιστροφή για την επιστροφή. Προτιμούσε να φύγει αφήνοντας πίσω της την εικόνα μιας πρωταγωνίστριας.

Οι «κλίκες» και οι κλειστές πόρτες

Η ίδια είχε μιλήσει επίσης ανοιχτά για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στο θέατρο. Σε εκείνη τη σπάνια συνέντευξή της είχε αναφερθεί σε «κλίκες» και είχε περιγράψει ότι μετά τον γάμο της άνθρωποι του θεάτρου της έκλεισαν την πόρτα. Όπως είχε υποστηρίξει, ο επιχειρηματίας Θεόδωρος Μπουρνέλης της ανακοίνωσε ότι δεν θα συνέχιζε τη συνεργασία τους και, σύμφωνα με την αφήγησή της, δεν της επέτρεψαν ούτε να πάρει τα πράγματά της από το καμαρίνι. Πρόκειται για τη δική της μαρτυρία και όχι για ανεξάρτητα επιβεβαιωμένο περιστατικό.

Ίσως λοιπόν η αποχώρησή της να μην ήταν απλώς μια ρομαντική ιστορία μιας σταρ που εγκατέλειψε τα πάντα για έναν άνδρα. Ήταν ένας συνδυασμός επιλογής, οικογένειας, αλλαγής προτεραιοτήτων αλλά και ενός σκληρού επαγγελματικού περιβάλλοντος.

Η τελευταία ταινία και η οριστική εξαφάνιση

Το «Κοροϊδάκι της Πριγκηπέσσας», που κυκλοφόρησε το 1972, αποτέλεσε την τελευταία κινηματογραφική της εμφάνιση. Η Finos Film αναφέρει ότι εκεί παρέδωσε, κατά πολλούς, μία από τις καλύτερες ερμηνείες της.

Και ύστερα, σχεδόν απότομα, η Ελένη Προκοπίου χάθηκε από την πρώτη γραμμή.

Δεν ακολούθησε την τηλεόραση, δεν επιδίωξε επανειλημμένα comeback, δεν προσπάθησε να διατηρεί συνεχώς το όνομά της στη δημοσιότητα. Για δεκαετίες έζησε μακριά από τα φώτα, έχοντας ουσιαστικά κλείσει από μόνη της το κεφάλαιο «σταρ».

Αυτό ίσως είναι και το πιο γοητευτικό στοιχείο της ιστορίας της.

Σε μια εποχή όπου όλοι επιδίωκαν την κορυφή, η Ελένη Προκοπίου επέλεξε να φύγει πριν αρχίσει η πτώση.

Δεν έγινε ποτέ «η νέα Αλίκη». Όχι απαραίτητα επειδή δεν μπορούσε. Αλλά επειδή δεν ακολούθησε ποτέ τον δρόμο που απαιτούσε ένα τέτοιο status.

Και σήμερα, με αφορμή τον θάνατό της, η εικόνα της επιστρέφει ξανά: εκείνη της εντυπωσιακής μελαχρινής που χόρευε, υποδυόταν γυναίκες με ένταση και αισθησιασμό και μπορούσε να τραβήξει το βλέμμα ακόμη και όταν γύρω της βρίσκονταν μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού σινεμά.

Η καριέρα της κράτησε λίγο. Η εικόνα της, όμως, άντεξε πολύ περισσότερο.