Θωμαή Απέργη: Τέσσερις κρίσεις επιληψίας τη μέρα! Πήγε στην Τήνο για να σωθεί
Η Θωμαή Απέργη έκανε μια συγκλονιστική εκ βαθέων εξομολόγηση. Η τραγουδίστρια, που αυτή την περίοδο συμμετέχει στο J2US, μίλησε στη Σάσα Σταμάτη και στο ένθετο Secret των “Παραπολιτικών” για τη δύσκολη περίοδο που έφτασε να έχει τέσσερις κρίσεις επιληψίας την ημέρα, και για την απόφασή της να επιστρέψει στη γενέτειρά της, την Τήνο, όπου άλλαξε πλήρως την καθημερινότητά της.
Στη συνέντευξή της, αναφέρθηκε επίσης στο πώς συνδυάζει τη μουσική με την ενασχόλησή της στον χώρο της ψυχικής υγείας, αλλά και στο ενδεχόμενο να δημιουργήσει τη δική της οικογένεια.
Πώς προέκυψε η επιστροφή σας στην Τήνο κατά την περίοδο του κορονοϊού;
«Η απόφαση προέκυψε από ανάγκη», λέει η Θωμαή. «Εκείνη την περίοδο είχα φτάσει να έχω μέχρι και τέσσερις κρίσεις επιληψίας την ημέρα, με αποτέλεσμα να χρειαστεί να νοσηλευτώ. Οι ρυθμοί μου ήταν εξαντλητικοί και ήταν ξεκάθαρο ότι έπρεπε να σταματήσω και να επαναπροσδιορίσω τη σχέση μου με τον εαυτό μου και τη ζωή μου συνολικά.
Η μετάβαση στην Τήνο ήταν ένας τρόπος να ηρεμήσω, να απομακρυνθώ και να προστατεύσω την υγεία μου. Εκεί, κάτω από την ομπρέλα της οικογένειας και μακριά από στρεσογόνα ερεθίσματα, οι κρίσεις σταμάτησαν. Αυτό μου έδωσε τον χρόνο και τον χώρο να σκεφτώ διαφορετικά και να χτίσω νέα σενάρια για τη ζωή μου. Δεν ήταν φυγή από τη μουσική, αλλά διεύρυνση των δυνατοτήτων μου μέσα σε κάτι που με εκφράζει εξίσου βαθιά.
Εκείνη την περίοδο εργαζόμουν σε καφέ φίλων μου, μια εμπειρία εντελώς διαφορετική από ό,τι είχα ζήσει, ενώ παράλληλα ξεκίνησα το δεύτερο πτυχίο μου στην Ψυχολογία. Ταυτόχρονα, προχώρησα σε μια επένδυση στον χώρο της διαμονής, η οποία βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη και ελπίζω να ολοκληρωθεί μέσα στον επόμενο χρόνο. Ήταν μια περίοδος που με έφερε πιο κοντά σε κάτι ουσιαστικό. Έμαθα να υπάρχω πέρα από ρόλους και ταμπέλες, να επαναπροσδιορίζω τον εαυτό μου με πιο αυθεντικούς όρους. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο προέκυψε και η Ψυχολογία – όχι τυχαία.
Για μένα, η μουσική και η Ψυχολογία έχουν μια κοινή συνισταμένη: την προσφορά στον άνθρωπο. Η μία λειτουργεί βιωματικά, η άλλη επεξεργαστικά, αλλά και οι δύο βασίζονται στην επαφή και την κατανόηση του ανθρώπινου βιώματος. Η επιλογή της Ψυχολογίας αποτέλεσε, με έναν τρόπο, μια επανεφεύρεση του εαυτού μου, αλλά ταυτόχρονα και μια επιστροφή σε κάτι που πάντα υπήρχε μέσα μου.»
Πώς είναι η καθημερινότητά σας σήμερα στον χώρο της ψυχικής υγείας;
«Το πρωί εργάζομαι στη Νευροψυχιατρική Κλινική «Παναγία Γρηγορούσα», αποκτώντας κλινική εμπειρία, κυρίως σε περιστατικά με ψυχωσική συμπτωματολογία. Παράλληλα, συμμετέχω στο πρόγραμμα του Αιγινητείου, το κορυφαίο στη χώρα για τη Γνωσιακή-Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεία.
Διεκδίκησα αυτή τη θέση με πολύ κόπο, γιατί για μένα η ποιότητα της εκπαίδευσης δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Πρόκειται για ένα απαιτητικό, αλλά εξαιρετικά δομημένο πρόγραμμα, που με εξελίσσει ουσιαστικά τόσο επιστημονικά όσο και προσωπικά.»
Οι σύγχρονες διαπροσωπικές σχέσεις φαίνεται να δυσκολεύονται. Ποια είναι η δική σας οπτική;
«Ζούμε σε μια εποχή υπερπληροφόρησης και υπερδιαθεσιμότητας, που δημιουργεί την ψευδαίσθηση άπειρων επιλογών. Αυτό δυσκολεύει τη δέσμευση και την ανάπτυξη συναισθηματικής εγγύτητας. Οι άνθρωποι δυσκολεύονται να μείνουν σε μια σχέση και να την επεξεργαστούν σε βάθος.
Γι’ αυτό βλέπουμε συχνά συμπεριφορές όπως το breadcrumbing και το ghosting, το οποίο έχω βιώσει προσωπικά. Έχει τύχει να βρίσκομαι σε σχέσεις όπου λάμβανα λιγότερα από όσα πραγματικά χρειαζόμουν, χωρίς να το αναγνωρίζω άμεσα. Αυτές οι εμπειρίες, όμως, λειτουργούν σαν καθρέφτες αυτογνωσίας και σε βοηθούν να επανατοποθετηθείς με μεγαλύτερη επίγνωση απέναντι στις ανάγκες σου.»
Σκεφτόσασταν να δημιουργήσετε οικογένεια;
«Είναι κάτι που με αφορά, αλλά δεν το αντιμετωπίζω ως υποχρέωση ή κοινωνική επιταγή. Έχω απελευθερωθεί από την ιδέα ότι πρέπει να ακολουθούμε συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα. Για μένα, η δημιουργία οικογένειας συνδέεται με την ποιότητα της σχέσης. Αν δεν υπάρξει ο κατάλληλος άνθρωπος, δεν θα το επιλέξω απλώς για να συμβεί.
Παράλληλα, αναγνωρίζω το βάρος και την ευθύνη τού να φέρεις μια ζωή στον κόσμο. Γι’ αυτό, αν δεν προκύψει μια τέτοια συνθήκη, έχω σκεφτεί και το ενδεχόμενο να αποκτήσω ένα παιδί με τους δικούς μου όρους – ακόμη και μόνη μου.»
