Η νέα ζωή του Σφακιανάκη μετά τον θάνατο της Κίλι: Τα πουλάει όλα και φεύγει από την Αθήνα
Από τη Λένα Αλεξίου
Ετοιμάζει βαλίτσες. Όχι εκείνες τις μεγάλες, γεμάτες ρούχα και αντικείμενα· αυτές τις μικρές, που χωρούν αναμνήσεις, μυρωδιές, βλέμματα και σιωπές. Κάθε φόρεμα της Κίλι, κάθε φωτογραφία των παιδιών τους, κάθε μικρή λεπτομέρεια που κάποτε ήταν απλώς «ζωή», τώρα μοιάζει να κουβαλά μέσα της το βάρος της απώλειας. Ο Νότης Σφακιανάκης ετοιμάζεται να φύγει από την Αθήνα. Να αφήσει πίσω το σπίτι που αντηχεί ακόμη τη φωνή της, τις μουσικές που έγραψε γι’ αυτήν χωρίς να το ξέρει, τις νύχτες που τώρα μοιάζουν πιο μεγάλες από ποτέ.
«Δύναμη χρειαζόμαστε όλοι μας»
Η απώλεια της Κίλι , της γυναίκας που στάθηκε στο πλευρό του για τέσσερις δεκαετίες, δεν ήταν απλώς ένα τέλος, ήταν ένας σεισμός που άλλαξε το μέσα του κόσμου του. Από το βράδυ εκείνο που έχασε τη μάχη με το Πάρκινσον και τη μετέφεραν στο Ασκληπιείο Βούλας, χωρίς σφυγμό, με τις ελπίδες να σβήνουν μαζί με το φως της ημέρας, τίποτα δεν ήταν πια ίδιο. Οι γιατροί πάλεψαν επί 40 λεπτά να τη φέρουν πίσω, όμως το πεπρωμένο είχε ήδη μιλήσει. «Δύναμη χρειαζόμαστε όλοι μας», είπε ο ανιψιός του, Κωνσταντίνος, στην εκπομπή Super Κατερίνα, με τη φωνή να τρέμει. «Πόσω μάλλον εκείνος και τα παιδιά». Και πράγματι, ο Νότης δεν είναι πια ο άνθρωπος που ξέραμε. Ο άλλοτε εκρηκτικός και απρόβλεπτος τραγουδιστής έχει βυθιστεί σε μια βαθιά σιωπή, δεν δίνει συνεντεύξεις, δεν βγαίνει, δεν μιλά. Ζει ανάμεσα σε κουτιά γεμάτα αναμνήσεις και σκέψεις που δεν χωρούν σε λόγια.
«Η μάνα είναι ο πιο σημαντικός άνθρωπος…»
Η Κίλι δεν ήταν απλώς η γυναίκα του. Ήταν η πυξίδα του, η γη που τον κρατούσε σταθερό. Γνωρίστηκαν το 1984 στην Κω εκείνος νέος, με τη φλόγα της μουσικής να σιγοκαίει μέσα του, εκείνη, Βρετανίδα ξεναγός, με ένα χαμόγελο που θα γινόταν για πάντα το λιμάνι του. Από τότε δεν χωρίστηκαν ποτέ. Παντρεύτηκαν το 1991 και απέκτησαν τα δίδυμα παιδιά τους, τον Απόλλωνα και την Αφροδίτη. Η αγάπη τους ήταν αληθινή, σχεδόν ήσυχη, χωρίς φωνές και υπερβολές. Ήταν μια αγάπη που άντεξε τις θύελλες της δημοσιότητας, τις αποστάσεις, τους φόβους, και στάθηκε μέχρι τέλους όρθια. Σε μια από τις σπάνιες εξομολογήσεις του στο Happy Day, ο Νότης είχε πει: «Η μάνα είναι ο πιο σημαντικός άνθρωπος στον πλανήτη. Η μάνα, η μητέρα, η γυναίκα. Η γυναίκα μου είναι ένα μεγάλο στήριγμα σε ό,τι έχω κάνει. Είμαι ένας φυσιολογικός γονιός». Ίσως τότε να μην φανταζόταν πόσο θα του έλειπε αυτή η παρουσία, εκείνη η σταθερότητα που μόνο οι άνθρωποι της ζωής σου μπορούν να σου χαρίσουν.
Το ησυχαστήριο
Τώρα, όμως, όλα αλλάζουν. Ο Νότης αφήνει το σπίτι του στην Αθήνα, αποχαιρετά τα μέρη που κάποτε έσφυζαν από ζωή και αποφασίζει να φύγει. Να πάει εκεί όπου η θάλασσα αγγίζει τον ουρανό — στο νησί του, την Κω. Εκεί όπου γνώρισε την Κίλι, εκεί όπου ίσως καταφέρει να τη νιώσει ξανά, όχι με τα μάτια, αλλά με την ψυχή.Θέλει να ξεκινήσει απ’ το μηδέν. Να σβήσει τον θόρυβο, να ακούσει μόνο τον εαυτό του, να βρει ξανά τη φωνή που κάποτε έκανε τον κόσμο να σωπαίνει. Δεν είναι φυγή· είναι ανάγκη. Ο πόνος δεν φεύγει, μα μπορεί να μεταμορφωθεί σε γαλήνη, όταν τον κοιτάς με σεβασμό. Και κάπως έτσι, ανάμεσα σε βαλίτσες και παλιές φωτογραφίες, ο Νότης Σφακιανάκης ετοιμάζεται για το ολικό του restart. Ένα ταξίδι όχι απλώς μακριά από την Αθήνα, αλλά μακριά από το παρελθόν. Με μοναδική συντροφιά τις αναμνήσεις της γυναίκας που σημάδεψε για πάντα τη ζωή του.
