Η σκληρή μάχη της Μαρίας Ελένης Λυκουρέζου: «Σήμερα, κλείνω 23 χρόνια καθαρή»-Ο καημός που πήρε στον τάφο η Λάσκαρη

Από την Έπη Τρίμη

Η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου αποφάσισε να ανοίξει ξανά ένα από τα πιο δύσκολα κεφάλαια της ζωής της και να μιλήσει χωρίς φίλτρα για τη μάχη που έδωσε με τις εξαρτήσεις, στέλνοντας παράλληλα ένα ηχηρό μήνυμα για τη δύναμη της προσωπικής υπέρβασης. Η κόρη της αείμνηστης Ζωής Λάσκαρη και του Αλέξανδρου Λυκουρέζου αποκάλυψε μέσα από βίντεο στο TikTok ότι συμπλήρωσε πλέον 23 χρόνια μακριά από τα ναρκωτικά, τα χάπια και το αλκοόλ, εξηγώντας πως η διαδρομή μέχρι τη λύτρωση ήταν σκληρή και γεμάτη εσωτερικές συγκρούσεις.

Πίσω όμως από αυτή τη δημόσια εξομολόγηση, κρύβεται και ένας βαθύς οικογενειακός πόνος, καθώς η Ζωή Λάσκαρη είχε βιώσει με τεράστια αγωνία τις δύσκολες περιόδους που πέρασε η κόρη της. Άνθρωποι που γνώριζαν την αείμνηστη σταρ του ελληνικού κινηματογράφου έχουν αναφέρει πολλές φορές ότι ο μεγαλύτερος καημός της ήταν να δει τη Μαρία Ελένη πραγματικά ήρεμη, ασφαλή και συμφιλιωμένη με τον εαυτό της. Αυτός ήταν και ο λόγος που η τελευταία δημόσια εξομολόγηση της Μαρίας Ελένης συγκίνησε τόσο πολύ.

Μαρία Ελένη Λυκουρέζου: «Έπινα ολόκληρο μπουκάλι μόνη μου»

Η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου μίλησε με ωμότητα για την περίοδο των καταχρήσεων, αποκαλύπτοντας πως το πρόβλημα δεν περιοριζόταν μόνο στις ουσίες. Όπως είπε χαρακτηριστικά: «Ο κόσμος νομίζει ότι εγώ έκοψα μόνο τα ναρκωτικά, δεν είναι μόνο τα ναρκωτικά που έκοψα, είναι και το αλκοόλ και τα χάπια και με αυτό συνεπάγονται και οι παρέες, δεν μπορείς πλέον να συντονιστείς όταν δεν πίνεις και δεν θες να πίνεις».

Η ίδια παραδέχτηκε ότι στο παρελθόν η κατανάλωση αλκοόλ είχε ξεφύγει εντελώς από τον έλεγχο: «Δεν πίνω πια αλκοόλ, γιατί έχω πιει πάρα πολύ στη ζωή μου. Εγώ όταν έβγαινα έπινα μπουκάλι, δεν έπινα απλά ένα ποτήρι».

Σήμερα, η καθημερινότητά της δεν θυμίζει σε τίποτα εκείνη την περίοδο. Η ίδια αποκάλυψε πως επιλέγει έναν ήρεμο τρόπο ζωής, μακριά από νυχτερινές εξόδους και υπερβολές: «Δεν βγαίνω τα βράδια, δεν βγαίνω το Σαββατοκύριακο. Κοιμάμαι πάρα πολύ νωρίς, το βράδυ δεν τρώω, δεν πίνω, δεν καπνίζω. Προτιμώ να είμαι στο σπίτι μου και να ηρεμώ».

Μάλιστα, εξήγησε ότι η εξάρτηση μπορεί να έχει πολλές μορφές και δεν αφορά αποκλειστικά τις ουσίες: «Παίρνεις χάπια για να κοιμηθείς, για την κατάθλιψη. Είναι και αυτό ουσία. Τρως ζάχαρη; Τρως επεξεργασμένα; Και η ζάχαρη είναι ναρκωτικό».

@mariaeleni_lykourezou1218 Μαίου 2003-18 Μαίου 2026… 23 χρόνια καθαρή απο ναρκωτικά. 23 χρόνια καθαρή απο επεξεργασμένα, ζάχαρη, γλουτένη. 23 χρόνια καθαρή απο χάπια. Και πριν απο όλα αυτά…. …..27 χρόνια καθαρή απο αναψυκτικά. Αλλά τα πιο βασικά είναι πως είμαι καθαρή απο βλακεία, κακία, κουτσομπολιό, κριτική. Καθαρή και συνειδητή πια. Πορεύομαι σε ένα κόσμο φτιαγμένο απο τα δικά μου υλικά και χρώματα. Άλλοτε μαύρα, άλλοτε πολύχρωμα, άλλοτε λευκά…. Πορεύομαι με αλήθεια. Πορεύομαι με ντομπροσύνη. Πορεύομαι χωρίς εξαρτήσεις. Πορεύομαι με καθαρότητα. Πορεύομαι με τα δικά μου μπορώ και θέλω. Σε μια ΖΩΗ που σε θέλει μουδιασμένο… βουλωμένο….. φοβισμένο…. αποπροσανατολισμένο….. χαμένο….. Ανήκω σε εμένα. Πορεύομαι με την αλήθεια μου και ας πονάω πάρα πολύ κάποιες φορές. Θα μείνω με αυτόν τον πόνο. Θα μείνω και θα υπομείνω. Και ας υπάρχει η εύκολη λύση παντού γύρω μου. Δεν την αναζητώ! Ούτε την ενστερνίζομαι. Ο δρόμος που έχω επιλέξει… Είναι δύσβατος. Ωμός. Σου δείχνει την αλήθεια του. Έμαθα να αφαιρώ, για να έχω. Να πετάξω, για να αποκτήσω. Να θυσιάσω, για να κερδίσω. Καμμία προσωπική πορεία και εξέλιξη δεν γίνεται χωρίς «θυσία». Αλλά η θυσία που σε κάποιους φαντάζει αδύνατη…… σε εμένα είναι αναγκαιότητα. Και πλέον έχω κερδίσει την ΖΩΗ μου. Δεν μιλάω για τα προβλήματά μου, τα λύνω. Δεν μιλάω για άλλους, μιλάω στους άλλους. Δεν κριτικάρω τον κόσμο, βελτιώνω εμένα. Δεν τρώω ακατάπαυστα και με απληστία, τρώω με πειθαρχία. Δεν περιμένω κάτι απο κάποιον , μόνο απο εμένα. Δεν ανταγωνίζομαι με άλλους, μόνο με τον εαυτό μου. Δεν προσπαθώ να πείσω κανέναν, μόνο να εξελίξω εμένα. Δεν παρακολουθώ ειδήσεις, εκπομπές τηλεόραση γενικά……. Δεν ακούω ραδιόφωνο. Δεν συχνάζω σε πολυσύχναστα μέρη. Δεν ψωνίζω στα mall. Δεν πηγαίνω με τον όχλο. Ο όχλος δεν σκέφτεται. Είναι μια μάζα. Και η μάζα απλά «φουσκώνει» απο αδούλευτα μυαλά και εγώ. Δεν με ορίζουν οι άλλοι. Εγώ με ορίζω. Επιλέγω να μιλάω για δημιουργία, όνειρα, θεραπείες, φύση, ζώα, διατροφή, εξέλιξη, ομορφιά, βελτίωση…….. Επιλέγω να συναναστρέφομαι με τέτοιους ανθρώπους που έχουν βγει απο το σπήλαιο του Πλάτωνα. Επιλέγω να διαλέγω. Επιλέγω την δικιά μου αλήθεια. Γιατί τίποτα δεν υπάρχει έξω απο εμένα, αν δεν το επιτρέψω. Όταν μπείς στο δρόμο του φωτός…….. Δεν υπάρχει επιστροφή. Και στον δρόμο αυτό λίγοι αντέχουν. Γιατί το φως τους τυφλώνει. Το φως τους καίει. Το φως το μισούνε. Γιατί δεν μπορούν να κρυφτούν. Εσύ λοιπόν που θες να ανήκεις;♬ original sound – mariaeleni_Lykourezou12🦁

Η νέα ζωή και η εξομολόγηση που συγκίνησε

Η κόρη της Ζωής Λάσκαρη αποκάλυψε ότι η 18η Μαΐου αποτελεί πλέον για εκείνη ημερομηνία – σταθμό, αφού τότε αποφάσισε να αλλάξει ολοκληρωτικά πορεία ζωής. «Κλείνω 23 χρόνια καθαρή από ναρκωτικά», δήλωσε χαρακτηριστικά, ενώ συμπλήρωσε πως έχει αφήσει πίσω της όχι μόνο τις ουσίες αλλά και κάθε τι που, όπως λέει, τη βύθιζε σε έναν φαύλο κύκλο.

Σε μια μακροσκελή ανάρτησή της, η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου περιέγραψε τη φιλοσοφία ζωής που ακολουθεί πλέον: «Πορεύομαι με αλήθεια. Πορεύομαι με ντομπροσύνη. Πορεύομαι χωρίς εξαρτήσεις. Πορεύομαι με καθαρότητα».

Παράλληλα, αναφέρθηκε στις θυσίες που χρειάστηκε να κάνει για να σταθεί ξανά στα πόδια της: «Ο δρόμος που έχω επιλέξει είναι δύσβατος. Ωμός. Σου δείχνει την αλήθεια του. Έμαθα να αφαιρώ, για να έχω. Να πετάξω, για να αποκτήσω. Να θυσιάσω, για να κερδίσω».

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η φράση της για τον τρόπο που αντιμετωπίζει πλέον τον κόσμο γύρω της: «Δεν μιλάω για τα προβλήματά μου, τα λύνω. Δεν κριτικάρω τον κόσμο, βελτιώνω εμένα».

Η εξομολόγησή της προκάλεσε κύμα συμπαράστασης στα social media, με πολλούς να σχολιάζουν πως πίσω από τα λόγια της κρύβεται μια γυναίκα που πάλεψε σκληρά για να ξαναβρεί τον εαυτό της. Και ίσως αυτό να ήταν τελικά και η μεγαλύτερη επιθυμία της Ζωής Λάσκαρη, που μέχρι το τέλος της ζωής της δεν έπαψε ποτέ να αγωνιά για την ευτυχία της κόρης της.