Γενέθλια για την Κάτια Δανδουλάκη: Πως στα 78 δείχνει 40-Οι αλήθεια για τις πλαστικές που την κρατάνε για πάντα νέα
Η Κάτια Δανδουλάκη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 16 Μαΐου 1948 και σήμερα γιορτάζει τα 78α γενέθλιά της. Από την πλευρά του πατέρα της έχει ρίζες από τη Σητεία Κρήτης, ενώ η μητέρα της καταγόταν από τη Μικρά Ασία.
Σπούδασε στη Σχολή Θεάτρου του Καρόλου Κουν, ενώ συνέχισε τις σπουδές της στο London School of Dramatic Art και στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης. Κατά τη διαμονή της στο Λονδίνο συνεργάστηκε με το BBC συμμετέχοντας σε τηλεταινίες και ραδιοφωνικές παραγωγές.
Το 1996 παντρεύτηκε τον Μάριο Πλωρίτη, ο οποίος υπήρξε σημαντικός συνεργάτης της, καθώς μετέφρασε και διασκεύασε πολλά θεατρικά έργα στα οποία πρωταγωνίστησε.
Στον κινηματογράφο συμμετείχε σε αρκετές επιτυχημένες παραγωγές, ανάμεσά τους και η ταινία Παπαφλέσσας το 1971, δίπλα στον Δημήτρης Παπαμιχαήλ. Η μεγάλη αναγνώριση ήρθε το 1977 μέσα από τη σειρά Οι Πανθέοι, βασισμένη στο μυθιστόρημα του Τάσος Αθανασιάδης, όπου υποδύθηκε τη Μάρμω Πανθέου. Σχεδόν πέντε δεκαετίες αργότερα επέστρεψε στο ίδιο έργο, ερμηνεύοντας αυτή τη φορά τη Χρυσοστόμη Πανθέου στο remake της σειράς.
Νωρίτερα είχε πρωταγωνιστήσει στη σειρά Ο Χριστός ξανασταυρώνεται, που βασίστηκε στο ομώνυμο έργο του Νίκος Καζαντζάκης. Και οι δύο παραγωγές προβλήθηκαν από την ΕΡΤ. Παράλληλα συμμετείχε και στον Χατζημανουήλ του Γιάννης Σμαραγδής, μαζί με τους Γιάννης Μόρτζος και Δάνης Κατρανίδης.
Το 1999 πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου του Γιάννης Ξανθούλης, Και ύστερα ήρθαν οι μέλισσες, δίπλα στον Γιώργος Βογιατζής, σε σκηνοθεσία του Κώστας Κουτσομύτης για την ΕΤ1. Το 2003 συνεργάστηκε ξανά με τον Γιώργο Βογιατζή στη σειρά Λένη της Μιρέλλα Παπαοικονόμου.
Από το 2004 έως το 2007 είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στη δημοφιλή καθημερινή σειρά Βέρα στο δεξί των Έλενα Ακρίτα και Γιώργος Κυρίτσης στο Mega Channel. Ακολούθησε η συμμετοχή της στη σειρά Η ζωή της άλλης από το 2009 έως το 2012, ενώ από το 2019 έως το 2021 ενσάρκωσε την Αννέτ Ρουσσώ-Σεβαστού στις Άγριες μέλισσες του ΑΝΤ1.
Ο ρόλος της Βίρνας Δράκου στη Λάμψη
Τη δεκαετία του ’90 ο Νίκος Φώσκολος την επέλεξε για βασική πρωταγωνίστρια της σειράς Λάμψη. Ο χαρακτήρας της Βίρνας Δράκου έγινε ένας από τους πιο εμβληματικούς ρόλους της καριέρας της και της χάρισε ακόμη μεγαλύτερη δημοτικότητα. Το 1998, ύστερα από σχεδόν οκτώ χρόνια συνεργασίας, αποχώρησε από τη σειρά για να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στο θέατρο.
Η πορεία της στο θέατρο
Από το 1979 είναι θιασάρχισσα και έχει παρουσιάσει πολλές θεατρικές παραγωγές, αρκετές από τις οποίες σκηνοθέτησε ο Ζυλ Ντασσέν. Το 1995 δημιούργησε το δικό της θεατρικό χώρο, το «Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη», όπου ανέβασε σημαντικές και επιτυχημένες παραστάσεις.
Ο γάμος με τον Μάριο Πλωρίτη
Η σχέση της με τον Μάριο Πλωρίτη υπήρξε καθοριστική για τη ζωή της. Ο θάνατός του το 2006 άλλαξε ριζικά την καθημερινότητα και την προσωπική της πορεία.
Σε παλαιότερη συνέντευξή της είχε δηλώσει:
«Είχα την τύχη με τον Μάριο να μην κάνουμε ακριβώς την ίδια δουλειά. Να είμαστε τίμιοι χωρίς ανταγωνισμούς και από την άποψη της ηλικίας, αν θέλετε, γιατί ο Μάριος ήταν δάσκαλος της ζωής και της ψυχής μου. Υπάρχουν ζευγάρια ηθοποιών – μεμονωμένες περιπτώσεις – που έχουν συμπορευτεί για πάρα πολλά χρόνια».
Τα μυστικά της εμφάνισής της
Η ίδια έχει αποκαλύψει πως δίνει μεγάλη σημασία τόσο στη σωστή διατροφή όσο και στη φροντίδα της επιδερμίδας της. Παρά τα 78 της χρόνια, διατηρεί μια ιδιαίτερα νεανική εικόνα.
Όπως έχει πει:
«Πάντα η διατροφή μου ήταν πάρα πολύ καλή, πάντα πρόσεχα το βάρος μου και πάντα πρόσεχα πολύ και το πρόσωπό μου, τις κρέμες μου, τα πάντα».
Παράλληλα, έχει τονίσει ότι η καλή εικόνα απαιτεί πειθαρχία, συνέπεια και υπομονή, χωρίς εύκολες λύσεις ή υπερβολές.
Σε άλλη συνέντευξή της είχε αναφέρει:
«Οι γυναίκες νομίζουν ότι με ένα χάπι ή ένα λίφτινγκ, φτιάχνεται. Δεν είναι έτσι. Είναι συνδυασμών επίπονων πραγμάτων. Είναι θυσίες με τον τρόπο που τρως και τη γυμναστική που πρέπει να κάνεις και σε μεγάλη διάρκεια. Και κάτι άλλο… Όταν κάνουν μια πλαστική ή μια επέμβαση, επιζητούν να γίνουν κάτι άλλο. Γιατί; Νομίζω ότι ο εαυτός μας έτσι όπως είναι, είναι κάτι μοναδικό, οπότε ποτέ δεν ήθελα να γίνω κάτι άλλο από αυτό που είμαι. Πρόσεχα όμως αυτό που είμαι να το διατηρήσω σε μεγαλύτερη ενέργεια όσο είναι δυνατόν. Με πολλές θυσίες. Ακόμα και τώρα στερούμαι ώρα ύπνου για να κάνω γυμναστική. Εγώ δεν θα ήθελα να είμαι σαν κανέναν. Θα ήθελα να είμαι σαν εμένα. Μαστίγωσα τον εαυτό μου και είπα μέχρι εκεί. Όταν έκοψα τη σοκολάτα, είχα πάθει σύνδρομο στέρησης. Ήμουν πάντα ένας φοβερός στρατιώτης».
