Μάρω Κοντού: Αυτός είναι ο λόγος που δεν έκανε ποτέ παιδιά – «Το έβλεπα σαν αναπηρία…»
Η απώλεια της Μάρως Κοντού βύθισε στο πένθος τον καλλιτεχνικό κόσμο και τους χιλιάδες ανθρώπους που τη θαύμασαν μέσα από τη σπουδαία πορεία της στον κινηματογράφο, το θέατρο και την τηλεόραση. Πίσω όμως από τη λαμπερή εικόνα της μεγάλης σταρ, υπήρχε μια γυναίκα που κουβαλούσε για χρόνια έναν βαθύ προσωπικό πόνο, τον οποίο επέλεξε να μοιραστεί μόνο όταν ένιωσε έτοιμη.
Η Μάρω Κοντού δεν έκρυψε ποτέ ότι το μεγαλύτερο παράπονο της ζωής της ήταν πως δεν κατάφερε να αποκτήσει παιδί. Σε μια από τις πιο συγκινητικές εξομολογήσεις της είχε μιλήσει με απόλυτη ειλικρίνεια για το πώς βίωσε τη μητρότητα που δεν ήρθε ποτέ, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο κατάφερε τελικά να συμφιλιωθεί με αυτή την πραγματικότητα.
«Έβλεπα τη μητρότητα σαν κάτι που μου έλειπε»
Για το κοινό ήταν η γυναίκα που τα είχε όλα. Μια σπουδαία καριέρα, ομορφιά, αναγνώριση και επιτυχία. Η ίδια όμως είχε παραδεχθεί ότι στα νεανικά της χρόνια ένιωθε πως κάτι πολύ σημαντικό έλειπε από τη ζωή της.
Όπως είχε εξομολογηθεί, η αδυναμία της να αποκτήσει παιδί της δημιούργησε έντονα αισθήματα μειονεξίας, καθώς μεγάλωσε σε μια εποχή όπου η μητρότητα θεωρούνταν σχεδόν αυτονόητο κομμάτι της γυναικείας ολοκλήρωσης.
«Γύρω στα 50 πέρασα μια κρίση, ένα μπέρδεμα τού ποια είμαι. Έκανα μια προσπάθεια να κάνω παιδί, αλλά δεν γινόταν και το πήρα απόφαση. Έχω ένα προσόν, κάτι που δεν μπορώ να το κάνω, δεν με απασχολεί. Για κάποιο λόγο γίνονται όλα. Ήμουν μια ωραία κοπέλα που με ήθελαν όλοι, αλλά είχα κόμπλεξ που δεν μπορούσα να κάνω παιδί. Το έβλεπα σαν αναπηρία», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά.
Το ταξίδι στην Ελβετία και η συμφιλίωση με την αλήθεια
Αποφασισμένη να εξαντλήσει κάθε πιθανότητα, η Μάρω Κοντού ταξίδεψε σε νεαρή ηλικία στην Ελβετία, προκειμένου να συμβουλευτεί έναν καταξιωμένο γυναικολόγο, ο οποίος είχε αποκτήσει διεθνή φήμη για τις επιτυχίες του.
Εκεί άκουσε την οριστική διάγνωση ότι δεν θα μπορούσε να αποκτήσει βιολογικό παιδί, ενώ της προτάθηκε ως λύση η υιοθεσία. Η είδηση ήταν ιδιαίτερα δύσκολη για την ίδια, ωστόσο με το πέρασμα των χρόνων κατάφερε να αποδεχθεί αυτή την πραγματικότητα.
«Απαγόρευσα στον εαυτό μου να θέλει παιδί», είχε πει με ειλικρίνεια, περιγράφοντας τον μηχανισμό άμυνας που ανέπτυξε για να συνεχίσει τη ζωή της χωρίς να εγκλωβιστεί στη θλίψη.
Αντί να επιτρέψει στην απώλεια αυτή να καθορίσει την ύπαρξή της, αφιερώθηκε στην τέχνη, στους ανθρώπους που αγαπούσε και στη δημιουργία. Με αξιοπρέπεια και δύναμη κατάφερε να μετατρέψει μια βαθιά προσωπική πληγή σε μάθημα ζωής, δείχνοντας πως η ολοκλήρωση ενός ανθρώπου δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τη μητρότητα, αλλά από την αγάπη, την προσφορά και τη διαδρομή που αφήνει πίσω του.
Σήμερα, μαζί με τη σπουδαία ηθοποιό, το κοινό αποχαιρετά και μια γυναίκα που δεν δίστασε να μιλήσει ανοιχτά για τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής της, δίνοντας δύναμη σε πολλές άλλες γυναίκες που βρέθηκαν αντιμέτωπες με παρόμοιες δοκιμασίες.
