Η Βίκυ Χατζηβασιλείου στον Γιάννη Βίτσα: «Καρφώθηκε ένας χάρακας στο μάτι του παιδιού μου, έγινε ρήξη του κερατοειδούς»
Σε μία από τις πιο προσωπικές και εξομολογητικές συνεντεύξεις που έχει παραχωρήσει ποτέ, η Βίκυ Χατζηβασιλείου μιλά στον Γιάννη Βίτσα και στο Vidcast «People» της Espresso για τις δυσκολίες που τη διαμόρφωσαν ως άνθρωπο, τη σχέση με τη μητέρα της, την απώλεια του πατέρα της, τη διαδρομή της στην αυτογνωσία, αλλά και για το σοβαρό ατύχημα που είχε ο γιος της, το οποίο, όπως η ίδια πιστεύει, εξελίχθηκε σε ένα πραγματικό θαύμα.
Παράλληλα, αναφέρεται στην πορεία της στην τηλεόραση, στο τέλος του «Πάμε Πακέτο», στον Γιώργο Παπαδάκη, στη Φαίη Σκορδά, στον Γιώργο Λιάγκα και στη Ζήνα Κουτσελίνη, μιλώντας με απόλυτη ειλικρίνεια.
«Έπρεπε να θεραπεύσω το αίσθημα ότι δεν είμαι αρκετή»
«Σταμάτησα να έχω την ανάγκη αποδοχής πριν από λίγα χρόνια. Κάποια πράγματα μας διαμορφώνουν, δε μας σημαδεύουν απλώς! Κουβάλησα πάρα πολλά χρόνια στη ζωή μου, το να θέλω να είμαι αποδεκτή, αρκετή, επαρκής, σωστή, καλή. Νόμιζα ότι έτσι θα πάρω αποδοχή από τη μητέρα μου».
«Ταξίδεψα στον κόσμο της αυτογνωσίας πριν από δεκατέσσερα χρόνια. Άρχισα σιγά σιγά να θεραπεύομαι. Θέλω να εξομολογηθώ το εξής. Δε ξέρω αν ποτέ απαλλάσσεσαι εντελώς από τα τραύματά σου. Σίγουρα χαμηλώνεις την ένταση από τον διακόπτη. Αυτό σε βοηθά να κάνει η αυτογνωσία. Δε μπορείς να ξεριζώσεις τραύματα».
«Το μεγαλύτερο τραύμα που έπρεπε να θεραπεύσω είναι το να μη θεωρώ τον εαυτό μου ανεπαρκή. Το κουβάλησα πάρα πολλά χρόνια. Νομίζω ότι αυτή τη στιγμή μιλάω στις καρδιές πολλών ανθρώπων γιατί το 95% παγκοσμίως έχει την πεποίθηση του “Δεν είμαι αρκετά καλός”».
Η συγχώρεση της μητέρας της και η απώλεια του πατέρα της
«Συγχώρεσα τη μητέρα μου. Δεν ήταν εύκολο. Ήταν πολύ δύσκολο. Ταλαιπωρήθηκα πολύ, γιατί έπρεπε πάντα να παλεύω για κάτι που δεν υπήρχε λόγος να το κάνω. Πρέπει να αγαπήσουμε αυτό που είμαστε, αυτό που κουβαλάμε, αυτό που έχουμε. Μόλις γίνει η ειρήνη με τον εαυτό μας, αρχίζει η ομορφιά της ζωής».
«Ο πατέρας μου ήταν υιοθετημένος. Αγαπούσε πολύ τη θετή μητέρα του. Μου έδωσε το όνομά της. Αυτή αναγνώριζε ως μητέρα. Δεν είναι τυχαίο ότι εγώ ασχολήθηκα στη ζωή μου με τόσες υιοθεσίες, τόσους ανθρώπους που έψαχναν τη ρίζα τους. Δεν γνώρισα ποτέ καμία γιαγιά. Η βιολογική του μητέρα πέθανε όταν ο πατέρας μου ήταν μωρό και η θετή όταν ήταν δεκαεπτά ετών. Ορφάνεψε δύο φορές. Ήταν ένας υπέροχος, πολύ δοτικός, δίκαιος, δημοκρατικός άνθρωπος. Δεν χρειαζόταν να κάνεις τίποτα για να σε αποδεχθεί. Αγαπούσε αυτό που ήσουν. Σεβόταν την οντότητά σου. Με σόκαρε πάρα πολύ η απώλειά του. Ήταν ο λόγος που μπήκα στην αυτογνωσία».
Το σοβαρό ατύχημα του γιου της και το «θαύμα»
Η Βίκυ Χατζηβασιλείου συγκλονίζει περιγράφοντας το σοβαρό ατύχημα που είχε ο γιος της σε μικρή ηλικία.
«Καρφώθηκε ένας χάρακας στο μάτι του παιδιού μου από έναν συμμαθητή του. Ήταν πάρα πολύ σοβαρό. Έγινε ρήξη του κερατοειδούς.
Ο πρώτος καθηγητής που τον είδε είπε: “Θα βλέπει 3/10. Πρέπει να κάνετε μεταμόσχευση κερατοειδούς”. Μπήκα στο τρυπάκι να ψάχνω, να διαβάζω και διαπίστωσα ότι είναι πολύ δύσκολο να δεχθεί ένα μόσχευμα το μάτι. Του είπα ότι δεν πρόκειται να δεχθώ να κάνουμε κερατοπλαστική στο παιδί.
Έπιασα τον Χρηστάκη μου, σε ηλικία επτά χρονών, και του είπα: “Σου υπόσχομαι ότι θα βλέπεις μια χαρά κάποια στιγμή”. Επειδή τα παιδάκια θεωρούν ότι η μαμά τους είναι ο κόσμος όλος, το πίστεψε. Και επειδή το πίστεψε, βλέπει 9/10. Είναι κυριολεκτικά θαύμα. Χωρίς καμία επέμβαση και τίποτα από όλα όσα μας έλεγαν οι γιατροί να κάνουμε. Ο Χρήστος μου βλέπει με τη δύναμη της θέλησής του και την πίστη του».
«Έφυγα από το σπίτι όταν ήμουν τεσσάρων ετών»
Η ίδια θυμάται και τα δύσκολα παιδικά της χρόνια.
«Έφυγα τεσσάρων ετών από το σπίτι με μία σακούλα με δύο εσωρουχάκια του νηπίου, γιατί θεωρούσα ότι ήταν πάρα πολύ άδικα νευριασμένη μαζί μου η μητέρα μου. Είπα: “Εγώ αυτό δε θα το αντέξω. Δε θα το σηκώσω. Δε μου αρέσει” και έφυγα. Με βρήκαν το βράδυ.
Ακολούθησαν και άλλες φορές. Μία από αυτές πήρα και τον αδελφό μου μαζί. Του είπα: “Καθόμαστε εδώ και μας μαλώνει αδίκως. Σήκω να φύγουμε”. Μέχρι τα δεκαοχτώ μου είχα φύγει πέντε-έξι φορές από το σπίτι, αλλά όλες σε νηπιακή ηλικία. Μετά το παιδάκι μαθαίνει και υφίσταται αυτά που δεν του αρέσουν. Ζει με αυτά».
Τα θαύματα που σημάδεψαν τη ζωή της
«Ήταν θαύμα ότι το παιδί μου έγινε καλά. Επίσης θυμάμαι ένα ακόμη μικρό θαύμα. Όταν είχε φύγει ο πατέρας μου από τη ζωή, ένα βράδυ κοίταξα τον ουρανό και είπα: “Μπαμπά, αν είσαι κάπου εκεί, στείλε μου ένα σημάδι ότι με ακούς αυτή τη στιγμή”. Εκείνη την ώρα έπεσε ένα αστέρι».
Τα πρώτα βήματα στην τηλεόραση
«Έκανα το πρώτο δελτίο ειδήσεων στην ελεύθερη τηλεόραση στην TV100 τα Χριστούγεννα του 1988. Ήταν η πρώτη ελεύθερη τηλεόραση στην Ελλάδα. Ασκήθηκαν έπειτα ποινικές διώξεις στον γενικό διευθυντή, στον κύριο Κούβελα που ήταν τότε δήμαρχος και σε εμένα που είπα το πρώτο δελτίο ειδήσεων.
Είχα πολύ τρακ. Μου λέει ο σκηνοθέτης Γιώργος Παγανάς: “Πιες λίγο κονιάκ, θα σου κάνει καλό”. Βγήκα στον φακό σαν να ήμουν στο σπίτι μου και τα έλεγα στη γιαγιά μου».
Η τηλεόραση, η Φαίη Σκορδά και το τέλος του «Πάμε Πακέτο»
«Θεωρώ ότι σίγουρα αλλάζει ο κύκλος της τηλεόρασης. Δε νομίζω ότι θα κλείσει ποτέ εντελώς, αλλά σίγουρα θα υπάρξουν κάποιες μεταβολές».
Για τη Φαίη Σκορδά ανέφερε:
«Αγαπώ πολύ τη Φαίη Σκορδά. Είναι καλό παιδί. Είναι μία πολύ συνετή και μη τοξική φωνή στην ελληνική τηλεόραση. Ξαφνιάστηκα με τη διακοπή της εκπομπής της, όπως ξαφνιάστηκε και η ίδια, αλλά νομίζω ότι η Φαίη κάπου θα βρεθεί. Πιστεύω ότι όλα γίνονται για καλό, για την εξέλιξη. Δεν είναι πολύ κομψό ότι της ανακοινώθηκε δύο ημέρες πριν η διακοπή της εκπομπής. Το έχω υποστεί και εγώ περίπου έτσι».
Για το «Πάμε Πακέτο» εξήγησε:
«Δεν κόπηκε το “Πάμε Πακέτο”. Δεν ανανεώθηκε το συμβόλαιο. Μου πρότειναν να κάνω ένα τηλεπαιχνίδι γιατί θεώρησαν ότι έβγαινε ακριβή η εκπομπή και η νέα διοίκηση του Alpha ήθελε να κάνει περικοπές. Δεν ήθελα να κάνω τηλεπαιχνίδι μετά από δεκαπέντε χρόνια παρουσίασης του “Πάμε Πακέτο”. Δεν ένιωθα ότι είχε κάτι να δώσει στον κόσμο με εμένα. Προτίμησα να αποχωρήσω. Με λύπησε πολύ. Θα ήμουν μη ειλικρινής αν έλεγα ότι δε με λύπησε. Ήταν μία ομάδα που είχε δέσει πολύ και είχε μεγάλη απόδοση σε ό,τι έκανε».
Όσα είπε για Παπαδάκη, Κουτσελίνη και Λιάγκα
Για τον Γιώργο Παπαδάκη δήλωσε:
«Κρατώ την αγάπη του Γιώργου Παπαδάκη γι’ αυτό που έκανε. Λάτρευε τη δουλειά. Ήταν αφοσιωμένος σε αυτή. Επίσης κρατώ την ευφυΐα του. Ήταν ένας άνθρωπος πανέξυπνος, προσαρμόσιμος. Μία ιδιαίτερη προσωπικότητα. Ήταν δάσκαλος. Μου έμαθε πολλά. Να αγαπώ αυτό που κάνω, να σέβομαι τον τηλεθεατή, να παλεύω για την εντιμότητα και την αλήθεια. Τον ευχαριστώ πολύ για αυτό το ταξίδι που κάναμε μαζί».
Για την αποχώρησή του από την καθημερινή τηλεόραση σχολίασε:
«Πιστεύω ότι ο Γιώργος είχε απορυθμίσει ήδη πάρα πολύ το βιολογικό του ρολόι, ξυπνώντας κάθε ημέρα στις δυόμισι το πρωί. Ο οργανισμός δε μπορεί να το αντέξει. Απορυθμίζεται το σύστημα. Οι παθήσεις αυτές είναι σωρευτικές».
Για τη Ζήνα Κουτσελίνη είπε:
«Η Ζήνα είναι ένα καλό παιδί που έχει ζοριστεί πολύ στα παιδικά του χρόνια. Ένας άνθρωπος πολύ δουλεμένος, πολύ δουλευταρού, πολύ ευφυής, πολύ straight σε όσα νιώθει. Είναι συνεπής με την αλήθεια».
Κλείνοντας, αναφέρθηκε και στον Γιώργο Λιάγκα:
«Εγώ τον Γιώργο Λιάγκα τον συμπαθώ. Θεωρώ ότι έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο να προσεγγίζει την είδηση, πικάντικο, πιπεράτο. Τα λέει έξω από τα δόντια. Από εκεί και πέρα έχει κάνει και αστοχίες, όπως έχουμε κάνει οι περισσότεροι. Όταν κάνεις τόσα χρόνια τηλεόραση, θα κάνεις και αστοχίες. Δεν θα κρίνω κανέναν».
