Τα ουρλιαχτά της Σκορδά στο νοσοκομείο: “Σώστε τον γιο μου”

Λίγες μόλις εβδομάδες πριν τον θρησκευτικό της γάμο με τον Αλέξανδρο Αθανασιάδη, κι ενώ η καρδιά της χτυπούσε ήδη σε ρυθμούς χαράς και προσμονής, η μοίρα της επιφύλασσε μια στιγμή που πάγωσε τον χρόνο.Ήταν ένα συνηθισμένο πρωινό. Τα φώτα στο στούντιο άναβαν, οι κάμερες κατέγραφαν, και η Φαίη Σκορδά, όπως κάθε μέρα, χαμογελούσε στον αέρα της εκπομπής της. Μέχρι που το τηλέφωνο χτύπησε. Ένα συγκεκριμένο νούμερο. Ένα γνώριμο, αλλά πάντα τρομακτικό σημάδι.Το Κολλέγιο Αθηνών.Για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου, όλα μέσα της πάγωσαν. Δεν ήταν η πρώτη φορά που αυτός ο αριθμός εμφανιζόταν. Και κάθε φορά σήμαινε το ίδιο πράγμα: κάτι δεν πήγαινε καλά.Σήκωσε το τηλέφωνο. Και ο κόσμος της κατέρρευσε.Ο 13χρονος γιος της, ο Γιάννης, είχε τραυματιστεί στο σχολείο. Το χτύπημα ήταν σοβαρό. Υπήρχε αίμα. Έπρεπε να μεταφερθεί άμεσα στο νοσοκομείο.

Πάγωσε το χαμόγελο

Η φωνή της έσπασε. Το χαμόγελο χάθηκε. Η παρουσιάστρια που ήξερε να κρατά τον έλεγχο ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές, δεν υπήρχε πια. Στη θέση της, μια μητέρα. Μόνο αυτό. Έντρομη, σχεδόν χωρίς να σκέφτεται, ειδοποίησε ανθρώπους της σε ιδιωτική κλινική στα βόρεια προάστια. Τα βήματά της ήταν γρήγορα, ασυντόνιστα, σαν να την κυνηγούσε ο ίδιος της ο φόβος. Η διαδρομή μέχρι το νοσοκομείο έμοιαζε ατελείωτη. Η καρδιά της σφιγμένη. Η σκέψη της κολλημένη σε μία εικόνα: το παιδί της.Και όταν έφτασε…Οι διάδρομοι ήταν ψυχροί, γεμάτοι ήχους και σκιές. Μα εκείνη δεν άκουγε τίποτα. Μόνο τον χτύπο της καρδιάς της. Και ίσως… τα ουρλιαχτά μέσα της.Γιατί για μια μάνα, ο πόνος του παιδιού της είναι αβάσταχτος.

Η αρχή και το τέλος

Τον είδε. Και τότε μόνο ανάσανε. Ο Γιάννης ήταν εκεί. Τραυματισμένος, αλλά καλά. Μια ανοιχτή πληγή στο πόδι που τελικά χρειάστηκε λίγα ράμματα. Τίποτα παραπάνω.Κι όμως, για εκείνη, ήταν σαν να είχε περάσει από την κόλαση. Η Φαίη Σκορδά μπορεί να έχει μάθει να αντέχει, να παλεύει, να στέκεται δυνατή μπροστά σε κάθε δυσκολία. Όμως υπάρχει ένα σημείο όπου λυγίζει. Ένα σημείο πουδεν αντέχει να δοκιμάζεται: τα παιδιά της.Ο Γιάννης και ο Δημήτρης είναι ο κόσμος της. Η αρχή και το τέλος της.Και εκείνη τη μέρα, για λίγα λεπτά που έμοιαζαν αιώνες, φοβήθηκε πως θα τον χάσει.Ίσως γι’ αυτό, όταν όλα τελείωσαν και η αγωνία υποχώρησε, τον κράτησε λίγο πιο σφιχτά.Σαν να ήθελε να βεβαιωθεί πως είναι ακόμα εκεί.Πως είναι καλά.Πως δεν ήταν παρά ένας εφιάλτης που πέρασε… λίγο πριν το πιο όμορφο κεφάλαιο της ζωής της αρχίσει.