Θρήνος στον καλλιτεχνικό χώρο: Πέθανε ο σπουδαίος θεατράνθρωπος Στέφανος Ληναίος
Από τον Τίμο Ανδρέου
Σε ηλικία 98 ετών έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος άνθρωπος του θεάτρου, Στέφανος Ληναίος, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο και πολυδιάστατο καλλιτεχνικό αποτύπωμα. Η πορεία του υπήρξε βαθιά συνδεδεμένη με την εξέλιξη του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου, ενώ η προσφορά του εκτείνεται σε πολλούς τομείς: υπήρξε ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας και θεατρικός επιχειρηματίας, με έντονη και διαρκή παρουσία στα πολιτιστικά δρώμενα της χώρας.
Παράλληλα με την καλλιτεχνική του δράση, ανέπτυξε και πολιτική δραστηριότητα, καθώς υπήρξε μέλος του ΠΑΣΟΚ και διετέλεσε βουλευτής Α’ Αθηνών την περίοδο 1989–1990, συμμετέχοντας ενεργά στον δημόσιο διάλογο της εποχής.
Η διαδρομή του στον χώρο της τέχνης ξεκίνησε από τη Σχολή Θεάτρου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1951. Αργότερα, διεύρυνε τις γνώσεις του στο εξωτερικό, ολοκληρώνοντας σπουδές στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης (RADA) στο Λονδίνο το 1969. Από τα πρώτα του βήματα ξεχώρισε για την αφοσίωση και το εύρος του ταλέντου του, συνεργαζόμενος την περίοδο 1954–1967 με περισσότερους από 20 θιάσους και συμμετέχοντας σε περίπου 100 θεατρικές παραστάσεις.
Την ίδια εποχή, είχε σημαντική παρουσία και στον κινηματογράφο, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, με συμμετοχή σε δεκάδες παραγωγές. Από τη δεκαετία του ’70 και μετά, στράφηκε δυναμικά και στη σκηνοθεσία, υπογράφοντας και πρωταγωνιστώντας σε περίπου 50 θεατρικά έργα, συνεχίζοντας παράλληλα τη δραστηριότητά του σε όλα τα μέσα.
Ιδιαίτερης σημασίας υπήρξε η συμβολή του στην ίδρυση του «Σύγχρονου Ελληνικού Θεάτρου» στο θέατρο Άλφα της Αθήνας, μέσα από το οποίο ενίσχυσε νέες φωνές και τάσεις στη θεατρική δημιουργία. Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει διηγήματα, όπως το «Μερικοί θάνατοι», αλλά και σημαντικές μελέτες για το θέατρο και τα μέσα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το «TV μέσο Παιδείας», το οποίο αξιοποιήθηκε στη διαμόρφωση της εκπαιδευτικής τηλεόρασης της ΕΡΤ.
Παράλληλα, είχε ενεργή συνδικαλιστική δράση, καθώς διετέλεσε γενικός γραμματέας του Συνδέσμου Ελλήνων Ηθοποιών την περίοδο 1966–1967, μέχρι την απομάκρυνσή του από τη δικτατορία λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων. Στη συνέχεια συμμετείχε σε σημαντικούς θεσμούς του θεάτρου, ως σύμβουλος της Πανελλήνιας Ένωσης Ελευθέρου Θεάτρου και του Ελληνικού Κέντρου Θεάτρου, ενώ υπήρξε και μέλος του Σωματείου Βρετανών Ηθοποιών.
Στην προσωπική του ζωή, υπήρξε σύντροφος της ηθοποιού Έλλης Φωτίου, με την οποία δημιούργησε οικογένεια, αποκτώντας δύο παιδιά, τη Μαργαρίτα και τον Αλέξη. Η απώλειά του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στον χώρο του πολιτισμού, με το έργο και την παρακαταθήκη του να παραμένουν ζωντανά και διαχρονικά.
